335. SOUTH AMERICA. cz.8


LINARES  -  PARK  WULKANÓW -  MALALCAHUELLO

 Pytałem się dziś chłopaków, czy zamykają na noc motocykle. Odpowiedzieli, że brama podwórka hotelu zamknięta na noc,  okręcona drutem kolczastym i  zasłonięta wysoką blachą. Nastawiali się na szutry - więc pytałem też, czy w Chile autostrady są szutrowe? Podobno nie. Na razie nuda jak na polskim filmie. Nawet drogi do Ostrołęki nie widać. Na mapie widzę wiele ciekawych nazw miejscowości: Casablanca, San Francisco, San Fernando - ciekawe kto kogo naśladował.Na autostradzie co kilkadziesiąt kilometrów są bramki do opłat. Chłopcy jadą "po polsku" - czyli lewym pasem dla aut, które mają opłacony przejazd. Niewykluczone, że w którymś momencie przestanie być nudno z tego powodu😎. Jazda autostradą nie jest szczytem emocji. Mnóstwo chińskich samochodów przypominających europejskie marki. Auta europejskie mają inne nazwy niż te do których jesteśmy przyzwyczajeni. Ciężarówki głównie amerykańskie. Uwagę zwracają systemy do pompowania kół zarówno w samochodach jak i naczepach. Prawdopodobnie to przystosowanie do zmiany warunków z asfaltowych na szutrowe. Może w końcu zacznie się coś ciekawego. Chile na ok. 5tys. km z północy na południe, więc jazda autostradami w pierwszej części jest nieunikniona, co nie zmienia faktu, że jest beznadziejnie monotonna. Nawet przy całej ekstrawagancji miejscowych kierowców.

Śniadano cienkie, chociaż tym razem powiększone o jajecznicę. Startują i jadą na południe autostrada nr 5.  Przed m. Los Angeles skręcają do wodospadów  La Aquada. Powrót  na drogę nr 5.   W m. Victoria skręcają z drogi nr 5 na wschód w drogę nr 181 i dalej przez m. Curacautin, w kierunku Reserva Nacional Malalcahuello   ( rezerwatu z wulkanami). Do wulkanu drogą R 735. Krater  nazywa Bożonarodzeniowy. Powstał zaledwie w 1988r w Boże Narodzenie - stąd nazwa.  Mają też nareszcie kilka kilometrów off raodu, dosyć trudnego i emocjonującego - bo droga biegła i po kopnym piachu i chwilami nad urwiskami. Krajobraz przypominający nieco bieszczadzki, w każdym razie zrobiło się ciekawiej.. Droga pokryta kurzem z popiołu wulkanicznego, zatem czarnym.  Motocykle zaczęły wyglądać nareszcie wyprawowo, bo są cale czarne, a kierowcy jak kominiarze.  Na zboczach wulkanu jest pełno wyciągów narciarskich, więc i baza turystyczna rozwinięta. Pełno cabanas czyli domków noclegowych. Najwyżej wjechali na 1860m, ale szczyt wulkanu jest dużo wyższy, pokryty śniegiem. Temp. w górach ok. 24st.  Nocują w jednym z cabanas, z bardzo "góralskim",  stylowym wystrojem.Nocleg 27$ od twarzy. Kolacja we własnym zakresie i mają zakupy na śniadanie na jutro.  Pokonali 453km i już łącznie ok. tysiąc kilometrów. Jutro wjeżdżają do Argentyny.









 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

691. AMERYKA PŁD. 2026. POSZŁY KONIE...

Obraz
   Dziś start o 13tej z Chopina. Krótki lot do Londynu i tu 6 godzinna przerwa w oczekiwaniu na lot do Santiago w Chile. Sześć godzin to dosyć dużo i mogliby zwiedzić Londyn, ale do tego potrzebne jest ETA, czyli elektroniczną autoryzację podróży - co jest odpowiednikiem wizy. Jednakże nie załatwi się tego od ręki i kosztuje 96 funtów - czyli sporo. Tak więc muszą siedzieć na lotnisku, ale nie na ławkach-  tylko w strefie Club Aspire Lounges. Trzy godziny za  40 funtów - co też nie jest całkiem tanio, No a potem już górki!  Tylko 14,5 godziny lotu i są w Santiago. A, i jeszcze mały spacerek do portu w Valparaiso -150km wynajętym samochodem i są na miejscu. Kaszka z mleczkiem! Wykupienie miejsca w Club A.L. okazało się dobrym posunięciem, gdyż mogli odpocząć w ciszy, wykąpać się - jak ktoś miał ochotę, zjeść w ramach opłaty, a nawet napić się piwa. Wylądowali ok. godz.13tej po długim , uciążliwym locie z kilkoma niespodziankami :  miejsce przy oknie za które...
Czytaj więcej

678. PLANY NA 2026 ROK.

Obraz
 Sezon motocyklowy w Polsce już się skończył. Motocykle stoją w garażu, sprawdzamy czy nie trzeba pomyśleć o nowych oponach na następny sezon 2026, doładowujemy akumulatory - żeby nie sprawiły nam wiosną  nieprzyjemnej niespodzianki.  Krytycznie oceniamy ubiory - czy nie trzeba pomyśleć o uzupełnieniu garderoby. Ja myślę o zmianie kasku, bo mój jest już dosyć wysłużony. Od kilkunastu lat jeździłem w karbonowych kaskach holenderskiej firmy Lazer o wadze 1350g - chyba najniższej w klasie kasków szczękowych. Niestety firma splajtowała i nie widzę na rynku nic o podobnej wadze. Nawet karbonowe kaski innych firm  ważą ok. 1600g, lub lepiej. Przy wielogodzinnej jeździe, te 250g różnicy ma spore znaczenie, tym bardziej, że dokucza mnie odcinek szyjny kręgosłupa. To efekt setek godzin jazdy w kasku.   Inna rzecz, która pozwala pozostać w kręgu spraw motocyklowych, to plany na przyszły rok. "Moja" ekipa: Radek, Piotrek, Hubi i Grzesiek już są w trakcie przygotowań do kol...
Czytaj więcej

650. RUMUNIA 2025 cz.1

Obraz
   Startujemy w piątek o 12.00 ze stacji benzynowej w Ciechanowie, na wylocie na Płońsk. Jestem pierwszy, Ewelina i Przemek zajeżdżają po chwili. Czwarta ekipa: Ewa i Wojtek - brat Eweliny - dojedzie do nas wieczorem. Ewelina jedzie na BMW GS 750, Przemek na GS 850, ja na Triumphie 900. Nocleg mamy w Rabce, gdzie Wojtek ma mieszkanie. Nie jedziemy siódemką, lecz drogami krajowymi przez Rawę Maz. i Opoczno. Po raz kolejny stwierdzam, że mamy super drogi. Był chyba tylko jeden gorszy odcinek, a cała reszta b. dobra. Przebijamy się przez Kraków jakimiś opłotkami, bo centrum zakorkowane. W końcu dojeżdżamy. W mieszkaniu czekają na nas rodzice Wojtka. Wkrótce pojawia się też właściciel z Ewą. Nas złapała mżawka na dojeździe, a oni  trochę zmokli. W planie jest kolacja w restauracji Siwy Dym. Siedzimy tam przy desce wędlin i mięs. Dobre jedzenie. Stolik musiał być zarezerwowany, bo lokal jest b. popularny. Gra zespół. Niestety tak głośno, że nie sposób rozmawiać. Rodzice Wojt...
Czytaj więcej